Otrzymywanie
Do najważniejszych sposobów otrzymywania tlenków należą:

1. bezpośrednia reakcja pierwiastka z tlenem, np: S+O₂=SO₂,
2. utlenianie tlenków, np: 2SO₂+O₂=2SO₃,
3. redukcja tlenków, np: CO₂+C=2CO,
4. rozkład termiczny soli lub wodorotlenków, np: CaCO₃=CaO+CO₂, Cu(OH)₂ = CuO+H₂O.

Właściwości fizyczne
Tlenki metali są zwykle ciałami stałymi o dość dużej gęstości i wysokich temperaturach topnienia (500-3000°C). W wodzie nie rozpuszczają się: jedynie tlenki litowców i berylowców reagują chemicznie z wodą. Tlenki niemetali to najczęściej gazy
(CO, CO₂, SO₂, SO₃, NO, NO₂), rzadko ciała stałe (SiO₂, P₂O₅).

Właściwości chemiczne
Charakterystyka chemiczna tlenków uwzględnia ich zachowanie względem kwasów, zasad i wody. Można je podzielić na cztery grupy:

1. Tlenki zasadowe,
   czyli tlenki reagujące z kwasami, przy czym powstają sole np.
   CaO + 2HCl = CaCl₂ + H₂O, tlenki te są tlenkami metali, co nie oznacza bynajmniej, że każdy tlenek metalu jest zasadowy, np. niezasadowymi tlenkami metali są CrO₃, Mn₂O₇. Tlenki metali grup IA i IIA, zwane również bezwodnikami zasadowymi, reagują z wodą tworząc wodorotlenki
   o charakterze zasadowym, np.: Na₂O + H₂O = 2NaOH, natomiast zasadowe tlenki metali pozostałych grup na ogół nie reagują z wodą
   (np.: CrO, MnO). Tlenki zasadowe nie reagują z zasadami.
    

2. Tlenki kwasowe,
   czyli tlenki reagujące z zasadami z utworzeniem soli, np.:
   SO₃ + 2NaOH = Na₂SO₄+ H₂O. Tlenki te, zwane bezwodnikami kwasowymi, reagują z wodą tworząc kwasy tlenowe, np.: SO₃ + H₂O = H₂SO₄.
   Nie jest to reguła, np. SiO₂ nie reaguje z wodą. Tlenki kwasowe reagują
   z tlenkami zasadowymi tworząc sole, np.: CaO + CO₂ = CaCO₃.
   Tlenki te nie reagują z kwasami. Tlenki kwasowe są na ogół tlenkami niemetali, ale należą do nich również tlenki metali na wyższym stopniu utlenienia, np.: CrO₃, Mn₂O₇.
    

3. Tlenki amfoteryczne,
   czyli tlenki reagujące zarówno z kwasami jak i z zasadami, z utworzeniem soli: ZnO + H₂SO₄ = ZnSO + H₂O, czyli ZnO + 2H⁺ = Zn²⁺ + H₂O,
   ZnO + 2NaOH = Na₂ZnO₂ + H₂O, czyli ZnO + 2OH^- = ZnO₂^2- + H₂O
   przy czym sól powstająca w reakcji z kwasem zawiera resztę kwasową tego kwasu (pierwiastek tworzący tlenek przechodzi w kation), a sól tworząca się w reakcji z zasadą zawiera w reszcie kwasowej atom pierwiastka tworzącego tlenek amfoteryczny (Zn tworzy anion cynkanowy ZnO₂^2-). Tlenki amfoteryczne na ogół nie reagują z wodą.
    

4. Tlenki obojętne,
   czyli nie reagujące ani z kwasami, ani z zasadami (np. CO, NO). Mogą one rozpuszczać się w wodzie na zasadzie rozpuszczalności fizycznej (wymieszania), ale nie reagują z wodą, nie są bezwodnikami kwasowymi ani zasadowymi.

Podział tlenków
Oprócz spotykanego najczęściej i opisanego wyżej podziału na tlenki zasadowe, kwasowe, amfoteryczne i obojętne, tlenki dzieli się też na tlenki metali i tlenki niemetali. Podział ten można rozszerzyć dzieląc każdą z tych grup na tlenki zasadowe, kwasowe, amfoteryczne i obojętne z tym, że nie są znane obojętne tlenki metali i zasadowe tlenki niemetali.