|
Są to związki o wzorze ogólnym M(OH)n gdzie M oznacza
metal, a grupa (–OH) nosi nazwę grupy wodorotlenowej np. wodorotlenek
sodu NaOH, wodorotlenek wapnia Ca(OH)2.
Otrzymywanie
Wodorotlenki litowców i berylowców otrzymuje się dwiema metodami: w
reakcji tlenku
z wodą.
np.: Na2O + H2O = 2NaOH, w reakcji
metalu z wodą, np.:
2Na + 2H2O = 2NaOH + H2. Inne metale i ich tlenki
w większości przypadków nie reagują z wodą, a odpowiednie wodorotlenki można
otrzymać z rozpuszczalnej soli danego metalu i wodorotlenku o silnych
właściwościach zasadowych (NaOH, KOH), przy czym reakcja musi być
przeprowadzona w roztworze wodnym,
np. CuSO4 + 2NaOH = Cu(OH)2 + Na2SO4
Właściwości fizyczne
Wodorotlenki są na ogół ciałami stałymi. Niektóre rozpuszczają się w
wodzie: są to wodorotlenki litowców i berylowców z wyjątkiem Be(OH)2
i Mg(OH)2. Wodorotlenki
o silnych właściwościach zasadowych są nazywane alkaliami (głównie NaOH
i KOH),
a ich wodne roztwory - ługami. Stały wodorotlenek sodowy lub potasowy jest w
dotyku śliski jak mydło. Ługi powodują bolesne i trudno gojące się oparzenia
na skórze.
Właściwości chemiczne
Podstawową cechą wodorotlenków jest zdolność do reagowania z kwasami z
utworzeniem soli. Wodorotlenki można podzielić na dwie grupy:
- Wodorotlenki zasadowe,
czyli reagujące z kwasami, a nie reagujące z zasadami,
np. NaOH + HCl = NaCl + H2O. Są to wodorotlenki metali
grup IA i IIA
(z wyjątkiem Be(OH)2 - amfoterycznego) i kilka
wodorotlenków innych metali,
np. Cr(OH)2, Mn(OH)2. Wodorotlenki
litowców i berylowców rozpuszczają się
w wodzie, z wyjątkiem Mg(OH)2 i Be(OH)2.
- Wodorotlenki amfoteryczne,
czyli reagujące zarówno z kwasami jak i z zasadami, np.:
Zn(OH)2 + H2SO4 = ZnSO4 + 2H2O
czyli Zn(OH)2 + 2H+ = Zn2+ + 2H2O
i Zn(OH)2 + 2NaOH = Na2ZnO2 + 2H2O,
czyli Zn(OH)2 + 2OH = ZnO22 + 2H2O.
Wodorotlenki amfoteryczne w większości są nierozpuszczalne w wodzie.
|
