|
Europejski Komitet
Ekonomiczno-Społeczny
– KES (The Economic and Social Comittee – ESC) powstał w wyniku
podpisania Traktatu Rzymskiego (EWG) dnia 25 marca 1957 r – art. 193–198.
Zapisy dotyczące jego funkcjonowania znajdują się także w Traktacie o
EURATOM-ie – art. 165-170.
Na mocy kolejnych
traktatów KES stał się ważną instytucją doradczą. W jej skład wchodzą
przedstawiciele różnych grup gospodarczych i społecznych (tzw. partnerów
społecznych), w szczególności producentów, rolników, pracowników komunikacji
i transportu, robotników, kupców, rzemieślników, przedstawicieli wolnych
zawodów i organizacji społecznych. Członkowie KES podzieleni są na trzy
grupy: I – pracodawców, II – pracobiorców, III – różnych interesów.
Członkowie KES są powoływani przez Radę UE w drodze jednomyślnej decyzji
wśród kandydatów proponowanych przez państwa członkowskie. Kadencja trwa 4
lata, istnieje możliwość reelekcji.
KES funkcjonuje na
podstawie statutu zatwierdzanego przez Radę UE. Członkowie są niezawiśli w
wykonywaniu swych funkcji i nie są ograniczani instrukcjami swoich państw
narodowych. Na forum
Komitetu różni
partnerzy dialogu społecznego mają formalną i instytucjonalną możliwość
wyrażania opinii na temat projektów legislacyjnych Unii Europejskiej.
Komitet jest swego rodzaju grupą lobbyingową. Pełni funkcję organu
doradczego Rady i Komisji. W niektórych przypadkach np.
swobody osiedlania się,
ochrony zdrowia i ochrony konsumentów organy te są zobligowane do
zasięgnięcia opinii KES. Komitet zbiera się około 10 razy do roku, swoje
opinie uchwala na podstawie większości głosów są one publikowane w
„Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich”.
Wraz z ratyfikacją
Traktatu Amsterdamskiego zaznaczyła się tendencja do zwiększania roli
Komitetu - dodano 9 obszarów (m.in. polityka zatrudnienia), w których
zasięganie opinii jest obligatoryjne dla Rady i Komisji. Ponadto KES
przejmuje funkcje doradcze wobec Parlamentu Europejskiego.
Do czasu wstąpienia nowych państw członkowskich, EKES składa się z 222
członków – liczba członków z każdego państwa UE mniej więcej odzwierciedla
wielkość jego populacji. Kraje mogą zatem wyznaczyć następującą liczbę
członków:
Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Włochy / 24
Hiszpania / 21
Austria, Belgia, Grecja, Holandia, Portugalia, Szwecja / 12
Dania, Finlandia, Irlandia / 9
Luksemburg / 6
Ogółem 222
Liczby te nie zmienią się po rozszerzeniu, mimo iż przedstawiciele z nowych
państw członkowskich przyłączą się do Komitetu. Każde z nowych państw
członkowskich będzie mogło wyznaczyć następującą liczbę członków:
Polska / 21
Rumunia / 15
Bułgaria, Czechy, Węgry / 12
Litwa, Słowacja / 9
Estonia, Łotwa, Słowenia / 7
Cypr / 6
Malta / 5
W ten sposób Komitet będzie składał się łącznie z 344 członków.
Komitet Regionów
powstał na mocy
Traktatu o Unii Europejskiej, który wszedł w życie 1 listopada 1993 r. Jego podstawę traktatową stanowią art. 4 ust. Traktatu o WE i art. 198a-c
Traktatu o WE. W jego skład wchodzi 222 przedstawicieli regionalnych i
lokalnych organizacji samorządowych państw członkowskich. Kadencja trwa 4
lata. Organ ten pełni funkcje doradcze wobec Rady, Komisji oraz (po
ratyfikacji Traktatu Amsterdamskiego) Parlamentu Europejskiego. Reprezentuje
on interesy regionalne i lokalne, ponadto ukazuje skutki aktów prawnych
przyjętych przez WE na szczeblu regionalnym i lokalnym. Wydawanie opinii
przez KR jest fakultatywne jednak w pewnych kwestiach m.in. polityka
społeczna i polityka zatrudnienia KR jest konsultowany obowiązkowo. Obok
funkcji doradczych współdziała z Komisją Europejską w zakresie tzw.
terytorialnych paktów zatrudnienia. Jego opinie nie mają charakteru
wiążącego dla organów uchwałodawczych. KR dysponuje niezależną
administracją. Jego budżet w 1997 r. wyniósł 15,6 mln ECU.
Do czasu przystąpienia nowych państw członkowskich, Komitet będzie liczył
222 członków. Liczba członków z każdego państwa członkowskiego w
przybliżeniu odzwierciedla wielkość jego populacji:
Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Włochy / 24
Hiszpania 21
Austria, Belgia, Grecja, Holandia, Portugalia, Szwecja / 12
Dania, Finlandia, Irlandia / 9
Luksemburg / 6
Ogółem 222
Liczby te nie zmienią się po rozszerzeniu, mimo iż przedstawiciele z nowych
państw członkowskich przyłączą się do Komitetu. Każde z nowych państw
członkowskich będzie mogło wyznaczyć następującą liczbę członków:
Polska / 21
Rumunia / 15
Bułgaria, Czechy, Węgry / 12
Litwa, Słowacja / 9
Estonia, Łotwa, Słowenia / 7
Cypr / 6
Malta / 5
W ten sposób Komitet będzie składał się łącznie z 344 członków.
Każdego roku Komitet Regionów odbywa pięć sesji plenarnych, podczas których
określa swoją ogólną politykę i wydaje opinie.
Członkowie Komitetu przydzielani są do specjalistycznych “komisji”, których
zadaniem jest przygotowywanie sesji plenarnych. Wyodrębniono sześć takich
komisji:
Komisja ds. Polityki Spójności Terytorialnej (COTER);
Komisja ds. Polityki Gospodarczej i Społecznej (ECOS);
Komisja ds. Zrównoważonego Rozwoju (DEVE);
Komisja ds. Kultury i Edukacji (EDUC);
Komisja ds. Ustrojowych i Zarządzania w Europie (CONST);
Komisja ds. Stosunków Zewnętrznych (RELEX).
|
