Strona główna

Nasza szkoła

Galeria fotografii

Archiwum

Napisz do nas...

Redakcja

Witamy na Szkolnym Portalu Informacyjnym Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr 6 w Kielcach

Wspiera nas...
Pomoce naukowe

Język polski

Język angielski

Matematyka

Geografia

Fizyka i Astronomia

Chemia

Historia

Informatyka

Religia

Nauczanie zintegrowane

Wyszukiwarki

Szukajcie,
a znajdziecie... nawet ściągi :-)

Testy

Szkoła Podstawowa

Gimnazjum

Unia Europejska

Unijne ABC...

Szkolny Klub UE

 

Dla rodziców

Rekrutacja do szkół

Dni otwarte szkoły

Dysleksja

Gimnastyka korekcyjna

Poradnie

Narkomania

Pomoc najmłodszym

Warto wiedzieć

Jan Paweł II

Szanujmy tradycję

Znaj swoje prawa

Metody nauczania języków obcych

Szkoła XXI wieku?

Różności

Linkownia

Humor

Krzyżówki

Psychozabawy

Encyklopedie

Encyklopedia WIEM

Encyklopedia WP

 Internautica

Britannica

Wikipedia

Słowniki

Słowniki.onet.pl

Wielojęzykowy Słownik roślin

Ling.pl-multisłownik

Biblioteki


Autocharakterystyka
 

           Oto, jak „Słownik wyrazów obcych” Władysława Kopalińskiego definiuje rzeczownik autocharakterystyka: „aut-,
-auto
w złożeniach: własny; samo-; sam; (...) dotyczący tego samego osobnika, spowodowany albo wytworzony przez siebie samego.(...) , „Mały słownik języka polskiego” zaś podaje taką definicję wyrazu charakterystyka: „ oddanie w opowiadaniu, dziele sztuki itp. cech charakteryzujących kogo lub co(...).
Oznacza to, że autocharakterystyka to scharakteryzowanie samego siebie w do-wolnej formie stylistycznej.
          Zasady budowy autocharakterystyki niczym nie różnią się od budowy charakterystyki: te same trzy części pracy (prezentacja, charakterystyka właściwa, podsumowanie), te same proporcje podziału (jedna czwarta, dwie czwarte, jedna czwarta), ta sama dbałość o akapity. W części pierwszej przyglądamy się sobie „w lustrze”: jeszcze nie oceniamy, jedynie rejestrujemy swoje zewnętrzne cechy, wypowiedzi, kontakty z innymi ludźmi.
Charakterystyka właściwa, czyli część druga jest bardzo trudna – trudniejsza chyba od pracy nad charakterystyką. Trudność bierze się zapewne stąd, że tak naprawdę nikt siebie nie zna.
A jeśli nawet nasza osobowość nie jest dla nas tajemnicą – niechętnie o niej mówimy, zdajemy sobie bowiem sprawę z naszych wad.
Poznanie swojego charakteru, usposobienia i intelektu jest bardzo trudne. Jeśli chcemy się sobie przyjrzeć – spoglądamy w lustro; gdzie popatrzeć, by zobaczyć, jacy jesteśmy naprawdę? Musimy analizować swoje postępowanie; zastanawiać się nad swoimi upodobaniami; oceniać  swoje reakcje; jak najczęściej zadawać sobie pytanie czy to, co czynimy, jest dobre czy złe; musimy zastanawiać się nad tym, co usłyszeliśmy o sobie od innych. To bardzo trudne zadanie – ale warto się nad sobą zastanowić, bo daje to wiedzę, co można w sobie zmienić.
Nasz charakter dopiero się kształtuje – ale z pewnością pewne cechy już w nim dominują; już powinniśmy wiedzieć, czy jest to, na przykład, charakter silny (bo nie zwracamy uwagi na to, co ludzie o nas myślą czy mówią i zawsze postępujemy tak samo). Nasze usposobienie również jest jeszcze nie do końca ukształtowane – ale, podobnie jak z charakterem, dominują już w nim pewne konkretne cechy. Zaliczamy się do ludzi pogodnych, wesołych, życzliwych – lub przeciwnie: jesteśmy ponurzy, zamknięci w sobie, nieufni. A jak to jest z intelektem? Mamy dobre stopnie – a zatem jesteśmy mądrzy, utalentowani. A jeśli mamy złe oceny? Czy aby na pewno nic już nie możemy zrobić? Może to wina naszego usposobienia – że nie możemy się skupić przy lekcjach? A może naszego charakteru – że jesteśmy zbyt słabi, by do lekcji zasiąść wtedy, gdy wołają nas koledzy lub w telewizji nadają ciekawy program? Nad tym musimy zastanawiać się w drugiej części naszej pracy.
     Część trzecia – czyli podsumowanie. Co zrobić, żeby się zmienić? Jak postępować, by lubili mnie rówieśnicy? Jakim być, by cenili mnie dorośli? Co zrobić, żeby się zmienić? Co, żeby pozostać takim, jakim jestem, jeśli moja osobowość podoba mi się? Czy wzbudzam niechęć – czy sympatię ludzi, którzy mnie znają? 

 

Propozycje:

  1. scharakteryzować siebie możesz w dowolnej formie – dialogu, monologu, pamiętniku, dzienniku, opowiadaniu, liście, wywiadzie, artykule, głosie w dyskusji, przemówieniu

  2. jeżeli nie znasz jeszcze żadnej z tych form – autocharakterystykę przeprowadź w sposób wzorcowy

 

FrontPage image

webmaster :
Copyright (c) 2003-2006 Szkolny Portal Informacyjny. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr 6, ul. Leszczyńska 8, 25-321 Kielce
Nadzór merytoryczny portalu prowadzi mgr
Barbara Ozimirska

Data ostatniej aktualizacji 22.06.2006
Strona optymalizowana w rozdzielczości 1024x768 dla IE 5.0 lub nowszych.
Protected by BOWI Group

Kliknij  baner i zobacz
nasze statystyki


Licznik trafień