|
A. Forma
-
napisanie tekstu na komputerze (ew. maszynie do pisania)
-
zachowanie odpowiedniego
porządku graficznego
-
rozbicie tekstu
nagłówkami
-
użycie tylko jednego
rodzaju czcionki
-
zadbanie o staranny i
schludny wygląd
-
posługiwanie się wyłącznie
równoważnikami zdań
-
umieszczenie tekstu
wyłącznie na jednej stronie formatu A4
B. Treść
-
zawarcie podstawowych (czyt. najważniejszych) danych
-
szczerość – przy skupieniu
się na atutach
C.
Cel
-
zainteresowanie czytającego
-
wyróżnienie swojego cv
spośród innych
1) curriculum vitae
– wym. kurikulum wite (łac. przebieg życia)
Dawniej
przebieg życia nazywano życiorysem (złożenie: żyć+o+rys). Wraz z
wejściem zachodnich firm na polski rynek upowszechniła się nazwa
curriculum vitae, co w skrócie anglojęzyczni fachowcy nazywają cv
i – zgodnie z obowiązującą ich fonetyką – każą wymawiać
si wi.
Językoznawcy polscy z żałosnym uśmiechem mówią o tym,
jak Amerykanin wypowie słowa Cezara na temat swego szybkiego zwycięstwa nad
królem Pontu, Farnacesem, w bitwie pod Zelą 2 sierpnia 47 p.n.e, które
brzmią: veni, vidi, vici.
Wymawia się je: v e n i, v i d i, v i c i, a oznaczają:
przyszedłem, zobaczyłem, zwyciężyłem. Otóż Amerykanin, który nie miał do
czynienia z łaciną, powie: wajni, wajdi, wajsi.
Zatem – radzą
językoznawcy – mówmy si wi, ale pamiętajmy, że właściwy skrót
curriculum vitae to ku wi. |
