|
 Miłość mi wszystko wyjaśniła,
Miłość wszystko rozwiązała -
dlatego uwielbiam tę Miłość,
gdziekolwiek by przebywała.
A że się stałem równiną dla cichego otwartą przepływu,
w którym nie ma nic z fali huczącej, nie opartej o tęczowe pnie,
ale wiele jest z fali kojącej, która światło w głębinach odkrywa
i tą światłością po liściach nie osrebrzonych tchnie.
Więc w tej ciszy ukryty ja - liść,
oswobodzony od wiatru,
już się nie troskam o żaden z upadających dni,
gdy wiem, że wszystkie upadną.
18 maja 2005 r. to 85
rocznica urodzin niezwykłego Człowieka, wielkiego Polaka, papieża Jana Pawła
II. Był nie tylko kapłanem, papieżem, ale również aktorem, filozofem,
pisarzem i poetą.
W 1920 r. w księdze chrztów kościoła parafialnego w Wadowicach zapisano:
„Roku Pańskiego 1920, dnia 18 maja urodził się, a 20 czerwca tego samego
roku ochrzczony został w porządku rzymsko – katolickim Karol – Józef”.
Wcześnie stracił matkę, ale miał świadomość jej dużego wkładu w swoje
wychowanie religijne. Dziesięć lat po jej śmierci napisał:
„Nad Twoją białą mogiłą
Kwitną białe życia kwiaty
O ileż lat to już było
Bez Ciebie i przed iluż to laty”.
Nie miał już matki ziemskiej, ale miał Matkę Bożą.
Wierzył, że otoczy go opieką i nieustannie się do niej modlił. Młodość
Karola to ciężka praca, nauka, zamiłowanie do literatury, teatru, a przede
wszystkim do języka, dlatego studiował polonistykę. Jak sam później
wspominał, studia te przygotowały w Nim grunt pod inny kierunek
zainteresowań, tzn. filozofię i teologię.
Powołanie narodziło się w ciężkich czasach okupacji, jesienią 1942 roku.
Cztery lata później otrzymał Karol sakrament kapłaństwa z rąk księcia
kardynała Adama Stefana Sapiehy. Bóg wyznaczył mu drogę, którą szedł odtąd z
Maryją jako młody kapłan, profesor, kardynał, ale przede wszystkim jako
przyjaciel młodzieży, ukazując jej ogrom Bożej Miłości. Nazywali Go
„wujkiem”, a niektórzy tak do dziś wspominają:
„To człowiek pogodny, wesoły, nie tworzył dystansu,
zawsze serdeczny, miał czas dla wszystkich kosztem swojego. Szeroko otwarty
na ludzkie sprawy, dobry, chętnie słuchał i interesował się naszymi
problemami.
Znakomicie wyczuwał człowieka.”
16 października 1978 roku dzwony rozbrzmiewające z
Bazyliki św. Piotra w Rzymie obwieściły całemu światu wielką nowinę. Był to
głos radości i szczególnej miłości Boga, bo oto na tronie papieskim zasiadł
Polak – Karol Wojtyła. Ten dzień będzie zawsze w pamięci każdego Polaka.
Rozpoczął się piękny pontyfikat Jana Pawła II i nowa droga historii
kościoła. Ponad sto pielgrzymek zagranicznych. Miliony spotkanych serc,
miliony zapłakanych oczu – ludzie na całym świecie trwali w wielkiej
łączności z Papieżem Polakiem przez prawie 27 lat.
2 kwietnia tego roku, na kilka tygodni przed 85 urodzinami, Ojciec Święty
udał się na swoją
ostatnią pielgrzymkę do Domu Ojca, pozostawiając cały
świat w żałobie.
Był i jest nadal największym autorytetem moralnym każdego współczesnego
człowieka. Jego osobowość, postawa mają wpływ na życie ludzi. Jest naszym
wzorem, którego bardzo kochamy i pragniemy naśladować. Czujemy się
zobowiązani do przestrzegania ponadczasowych wartości, które powinny być
drogowskazem w naszym życiu.
Dlatego w dniu urodzin przygotowaliśmy i zaprezentowaliśmy w naszym
gimnazjum program poetycko – muzyczny, by przypomnieć historię życia Jana
Pawła II oraz przybliżyć Jego poezję. Uczniowie i nauczyciele mogli wsłuchać
się w piękne i mądre teksty poetyckie, które na pewno niejednego skłoniły do
refleksji nad życiem, miłością, przemijaniem, cierpieniem. Tłem do programu
była wystawa zdjęć ze wszystkich pielgrzymek Papieża do Polski.
Program w hołdzie Janowi Pawłowi II przygotowali
uczniowie klas II a, b, c i III c pod kierunkiem
mgr Marianny Węgrzyn i mgr Iwony Fatygi.
    
     |
